• Sylvia doet verslag over haar Dolomietenlauf

    28 jan 2020
  • Sylvia de Vries, al jaren lid van onze vereniging en 1-2 keer per week op onze baan om te oefenen, heeft meegedaan aan de marathon de Dolomietenlauf. Hieronder volgt haar verslag:

     

    Mijn eerste marathon: de Dolomietenlauf
    Al een aantal jaren beoefen ik de sport langlaufen en rolskiën op Gouda en in Bergschenhoek. Niet zo competitief ingesteld heb ik een aantal keren nee gezegd tegen de vraag of ik ook niet een keer mee wil doen aan een marathon. Daar de Dolomietenlauf dit jaar een speciale editie was vanwege het 50 jarig bestaan, dacht ik dat het wel aardig leek. Je kon kiezen uit 2 afstanden: 25km ( werd later 30) en 42km van Heinfels naar Lienz. Aangezien het parcourprofiel redelijk afdalend was met een aantal “klimmetjes” dacht ik wel dat het een leuke tocht was.
    Omdat het toch wel een eind rijden was naar Heinfels (Oostenrijk tegen de Italiaanse grens) vond ik (de toen nog )25km wel erg kort voor zo'n eind rijden, dus gelijk maar voor de 42km gekozen.
    De training begon: maandag vrij, dinsdag fietsen, woensdagavond op Gouda, donderdag vrij ,vrijdag crosstrainer/fietsen(weer afhankelijk) zaterdag rolskiën ,zondag Gouda en natuurlijk geen wijn meer!
    Vrij gevraagd van werk, dochter was de 18e jarig en zei, moet je doen! Geen excuus meer. We gingen dinsdag 14 januari met een groep gaan rijden tot München, daar overnacht en de volgende ochtend weer verder. Weinig sneeuw onderweg. Eenmaal door de Felbertaurntunnel sneeuw! Even een tussenstop en op de parkeerplaats omgekleed om lekker een stukje te langlaufen, wat is dat weer even wennen om weer op de ski's te staan. Maar oh zo lekker om in de buitenlucht bezig te zijn. In Heinfels een leuk appartement( Brückenwirt aan te raden naast skilift en nog geen 5min lopen naar loipen)met alles erop en eraan,) vlakbij de start. De volgende dag loipe verkennen, goede sneeuw maar aardig wat oversteekplaatsen. Vrijdag nog even richting Italië maar helaas slechte loipen dus dan maar weer terug, 's avonds bibs ophalen en even naar de sprint kijken, spectaculair! Zaterdag rustig aan, andere gingen ski's prepareren. Zondag 19 januari is het dan zover, prachtig zonnig weer, wel koud –8 graden maar wat een mensen, ski's klaarleggen in de loipe, hart in de keel, twijfel, en dan het startschot door 3 schutters en gaan! De afstand naar Lienz is eigenlijk 30km maar door een aantal lussen toe te voegen, zeer frustrerend daar je weer helemaal terugging, werd de afstand 42km.Onderweg nog met een Japanse de strijd aan ,dan zij mij weer voorbij en dan weer andersom, maar door een foute inhaalmanoeuvre en een val, bleek ik m’n belt verloren ,dus weer terug, en weer de Japanse voorbij. De laatste 4km was weer zo'n lus op een open ,winderige en koude vlakte, toen had ik het wel even gehad, gelukkig bleef Fer de hele tijd bij mij en ik wilde natuurlijk niet de laatste zijn, dus door! De hele weg aanmoedigingen van het publiek en daar je naam op je bib stond, riepen ze je naam en klappen, dat geeft je zo'n kik, zo leuk en vriendelijk allemaal, ook bij de drinkposten! Dan door de smalle straatjes van Lienz op naar de Finish! Wat leuk als je daar opgewacht wordt, vriendinnen, medaille en een hand van de organisator die nog wist dat we aus die Niederlände kwamen. 4 uur 37min 19.6sec!
    Niet moe, geen honger maar er op dat moment wel klaar mee. Een trotse ervaring rijker!

     

    Sylvia de Vries